Stilte


Wie kan zeggen wat stilte is?
Vertel het mij.
Stilte, rust, tijd, het is een schaars artikel geworden in onze haastige samenleving. 
Zeldzaam soms. 
Maar voor wie echt op zoek gaat naar deze onmisbare elementen van het leven, die zal ze nog kunnen vinden. 
Misschien gaan we wel in de vakantie naar die rust en stilte zoeken of vinden we een plek waar deze is.
Wie haar vindt, die zal ook ervaren hoe nodig en goed het is om van tijd tot tijd even echt stil te zijn. 
Voor jezelf, voor en met elkaar, in de gemeente, de kerk… 
Stilte is er wel, maar je moet er soms wel wat moeite voor doen. 
Je gaat op zoek. 
Er zijn stiltecentra. 
Op drukke plaatsen, vliegvelden, universiteiten, ziekenhuizen, winkelcentra. 
In zo’n stiltecentrum kun je even tot jezelf komen, even tot bezinning, in het bijzonder wel als alles je misschien even te veel is geworden. 
Maar ook kun je zelf zorgen voor een stille plek in je eigen huis. Of je gaat de natuur eens in en vindt er heerlijke natuurlijke rust.
Ook daar je eigen favoriete plekje waar God tot je spreekt in je hart.
Ook in de Kerk vinden we zo’n oase van rust. 
Ja, natuurlijk, de zondagse erediensten. 
Daar ook zoeken we als gemeente de stilte voor Gods Aangezicht. 
Want alleen in de stilte van het gericht zijn op Hem kunnen we horen wat Hij ons te zeggen heeft ter vermaning, ter bemoediging en ter versterking. 
Nu kan het ook wel eens moeilijk zijn, die stilte. 
Als je een geliefde moet missen. 
Die lege plaats.
Die warme herinneringen van samen.
Van toen en toen.
Maar juist in die omstandigheden mag je weten dat Hij erbij is en dat je in geestelijk opzicht niet alleen bent.
Nooit alleen bent! 
Psalm 62 spoort ons aan in zulke, maar eigenlijk in alle omstandigheden, in stilheid en vertrouwen op Hem ons leven te richten, zodat we gaan ervaren dat Hij ons met Zijn troost en kracht nabij is. 
‘Zeker, mijn ziel is stil voor God; van Hem is mijn heil. Zeker, Hij is mijn Rots en mijn Heil, mijn veilige Vesting!’
David kan het weten.
Zo is hij veilig en geborgen bij de HEERE, Zijn God!
Hij weet en voelt het: God is voor hem als een Rots en een Vesting.
Dat geeft hem rust.
David kan weer verder.
In de stilte kwam de HEERE bij hem en bracht hem tot dit rijke en waardevolle inzicht door Zijn Heilige Geest.
En David schreef het op: Psalm 62.
En nog zingen we die rijke Psalmen en het is goed en nodig dat ook te blijven doen vanwege die diepe geestelijke rijkdom en troost!
Wat een getuigenis hoe God werkt in een mensenleven, als die de stilte opzoekt en de Heere God mag ontmoeten.
David kan weer verder in zijn leven.
Omdat Hij bij hem is.
Hij is nabij in welke omstandigheden u of jij zich ook bevindt: drukte van alle dag of heerlijk op vakantie of gewoon thuis, omdat het misschien niet anders kan. 
Hij gaat ons voor.
Hij is onze Rots en ons Heil, onze veilige Vesting!
Hij geeft rust en stilte in onze ziel en ons hele leven!
Daarom is ons leven in Hem geborgen.
Met Christus! (Kol.3:3)
Ook in vakantietijd!
En daarna...
                                                                                      Ds. G.J. v.d. Top